|
EEN MILJOEN VOOR LEVENSRUIMTE
Pater De Groot begon in de jaren 1960 met een levenswerk, genaamd Levensruimte. Het is een gebouwencomplex, opgericht om geplaatste kinderen een opvang te bieden. Sindsdien verblijven er een veertigtal door de jeugdrechter geplaatste kinderen en jongeren. Ondertussen zijn de gebouwen niet meer aangepast aan de noden van de tijd en dringt nieuwbouw zich op. Daarvoor zijn centen nodig, veel centen, zelfs euro’s.
In 2008 sloeg een aantal mensen op Veerle-Heide de handen in elkaar. Zij organiseerden gedurende zestien dagen de Grote Heifeesten. De opbrengst bedroeg 11.000 euro en werd aan Levensuimte overhandigd.
Hoewel initieel bedoeld als een eenmalige gebeurtenis, deden de initiatiefnemers verder en organiseerden iedere laatste zondag van september een oldtimertreffen. Met stijgend succes. In 2009 bedroeg de opbrengst 5000 euro, in 2010 met slecht weer nog 3000 euro Voor de vierde editie van 2011 was de zon volop van de partij. De oldtimers en het publiek daagden massaal op. Er namen 327 oude voertuigen deel aan de toertochten en 180 aan de static show. Met meer dan 500 oude auto’s en brommers en ongeveer 4000 kijklustigen was het een voltreffer die 6.500 euro opbracht. Daarmee werd op vier jaar tijd meer dan 25.000 euro afgestaan aan Levensruimte of een miljoen oude Belgische franken.
Met dat bedrag werd een lang vooropgesteld doel gehaald. De organisatie was al die tijd in handen van de Laakdalse werkgroep voor geschiedenis en heemkunde, de brommersclub en de ruilclub van Veerle-Heide. Zij konden telkens een vijftigtal vrijwilligers motiveren om hun hele zondag af te staan en gratis in de weer te zijn. Als erkentelijkheid kunnen ze zich te goed doen op het traditionele mosselfeest van Levensruimte. Daarbij vond op zaterdag 15 oktober de overhandiging van het geld plaats aan directeur Luk Raymaekers.
Hoewel het de bedoeling was te stoppen na een miljoen frank, wordt verder gedaan. De initiatiefnemer van de Heifeesten destijds en de verantwoordelijke coördinator François Van Gehuchten geeft de leiding en coördinatie nu over aan de jonge Cynthia Camps, die zal zorgen dat het oldtimertreffen op Veerle-Heide een lange toekomst tegemoet gaat en de financiële kraan naar Levensruimte geopend blijft.
|
|
| Foto: François Van Gehuchten overhandigt aan directeur Luk Raymaekers, links opvolgster Cynthia Camps en rechts een glunderende kassier Sander Van Nijlen. |
Het vierde oldtimertreffen op Veerle-Heide
De vierde editie al. Het is ooit ontstaan uit de grote Heifeesten die in 2008 zestien dagen duurden en een recordopbrengst opleverden voor Huize Levensruimte. De vele oldtimerfans vroegen toen om ten minste toch het treffen ieder jaar te laten doorgaan en de onbaatzuchtige werkers zwichtten voor de lichte druk in de vorm van het vriendelijke vragen, nog steeds een sterker wapen dan harde eisen.
Na twee jaar schitterend weer, kwam er in 2010 een editie met kille motregen en veel minder volk. Toen werd al gezegd: Het is uw geluk dat het slecht weer is, want anders zou je de organisatie niet meer aan kunnen wegens te veel wagens en volk…
Voor deze editie van 2011 voorspelden ze schitterend weer, 23 graden en een mooie nazomer. Lang geleden dat het zo mooi nog was. Grote vraag: Zouden de organisatoren het aan kunnen? Zouden er weer lange rijen aan de inschrijvingen staan en aan de toog om zelf te bestellen met twintig minuten duurtijd eer men drank had?
Bange voorgevoelens. Bovendien gaven enkele goede vaste helpers verstek. Nieuwe mensen werden aangetrokken om een hele zondag op te offeren om gratis te komen werken. Wie doet dat nog? Waar vindt ge die mensen nog?
En hoe zou men het plaatsgebrek voor de vele auto’s kunnen oplossen? Bang afwachten en dan begon het. Ze stroomden toe. De mannen van de onderdelenbeurs waren al in het donker gearriveerd en hadden hun spullen uitgestald. Die kan men nooit voor zijn en van waar kwamen ze dan nog? Onder meer van Holland. Vertrekken om vier uur ‘s nachts…
Om acht uur ’s morgens werd een terras van 600 stoelen uitgezet: 400 buiten, 50 aan de kerk en 150 in de zaal. De Humber met de 600 broodjes arriveerde. De hoogwerker zette zich omhoog. De straten werden afgesloten. De eerste inschrijvingen begonnen om half negen ’s morgens. De eerste liefhebbers arriveerden zo fier als een pauw met hun oud vehikel: de flandria’s, de scooters, de tuffers, de brommers, de tractoren die een plaats in de Zandstraat vonden en dan de auto’s op het kerkplein…Een la France van 1911 en één van 1919 kregen een ereplaats. Een auto die 65 liter per 100 km slurpt: respect!
Om tien uur liep er al duizend man rond. Wat gaat dat worden? Om half elf stond alles op het plein en in de straat vol en dan het eerste vertrek… Er vertrokken 107 brommers en 68 auto’s. Juist na hun vertrek werden nog 42 brommers en 28 auto’s geteld die niet aan de rit deelnamen. Om elf uur gaf de teller dus al 240 voertuigen aan.
Kort na twaalf uur arriveerden de toertochters opnieuw en kwamen de namiddagmannen er aan. Om twintig voor een stond alles weer vol en nu werd het geheim wapen ontwikkeld. De straat Veerle-Heide was over een kilometer aan één kant afgesloten met nadar. Die werd nu in de gracht gegooid en daar konden de arriverende auto’s gaan staan, dicht bijeen. En rinkaaneen sloten ze aan tot roemetoem en ronterink het hele kerkplein vol stond en juist toen de laatste plaatsen zouden ingenomen worden, liet een slimme de auto’s aan hun tweede toertocht vertrekken. Eigenlijk te vroeg maar daardoor kwam er weer plaats vrij. Om half drie was alles voor de tweede tocht weer weg maar toen stonden er nog 52 brommers en 80 auto’s. Als we dan goed tellen met 330 ingeschreven deelnemers aan de tocht en 132 die in de namiddag niet deelnamen en minstens 50 die ‘s morgens hadden deelgenomen en dan vertrokken waren, zitten we los over de 500 oude voertuigen.
En het volk? Alles stond vol en de ruimte was nu veel groter dan vroeger . Nu werd ook de straat Veerle-Heide benut. Het bezoekersaantal overschreed zeker de vierduizend. Dit was de beste editie van allemaal en op de spitsuren werd alle hens bijgezet om de mensen aan tafel door garçons te laten bedienen. Er werd nog zelf besteld maar niet zoveel als twee jaar geleden. Geen problemen meer. Ze waren ondanks de massale toeloop opgelost.
In de zaal was er een fototentoonstelling opgesteld door Frans Peeters met een tweehonderd foto’s van mensen bij hun voertuigen vroeger. Er was veel nieuw oud materiaal bij en veel mensen herkenden zichzelf, verwanten of kennissen. De aanvragen om foto’s te laten bijmaken spraken weer voor zich. Er waren twee mannen die bijna de hele dag gefilmd hebben en interviews afgenomen. Rik Thiels schoot de foto’s die op het net zullen komen. Herman Vervloet plaatste al een mooi filmpje op tjoeptjoep.
Honderden broodjes, liters bier, koffie en andere drank ging door de kelen en dat alles voor Levensruimte. Vanaf zeven uur begon weer het opruimen en dat is zoals het weer. Als het goed geweest is, is iedereen in opperbeste stemming.
Het is een samenwerken tussen mensen van diverse verenigingen: heemkring, ruilclub met mensen van de Hei, de brommersclub, kinderen van Levensruimte. En toch lukt het nog altijd…
Het is weer voorbij. Op naar de vijfde editie.
François Van Gehuchten.
|
|
